اشتباهات آموزشی رایج در کلاسهای گروهی

 
 

Silent Reading:


آیا امکان این وجود داشت که فارسی را به ما ایرانیها به همراه مهارت خواندن یاد داد؟ پاسخ واضح است! ورودی زبان، گوش و خروجی آن دهان یا زبان است و چشم به همراه دیگر حواس به کمک ما می آیند تا امر درک با راحتی بیشتری صورت بپذیرد. از این توضیح کلی که بگذریم میتوانیم بپردازیم به اینکه چرا در کلاسهای رایج زبان از ما خواسته میشود متنی را بخوانیم و اینکه آیا این کار صدماتی بر زبان وارد می آورد یا خیر؟!
این جمله را بخوانید:
Mr. X has a lot of chutzpah!

اگر کلمه chutzpah را از قبل ندیده باشید احتمالاً آن را هر طوری که راحت هستید یا دوست دارید تلفظ خواهید کرد. سپس وقتی تلفظ صحیح آن را بشنوید قدرت تشخیص آن را نخواهید داشت و اگر موقع صحبت کردن از آن واژه استفاده کنید ایجاد سوءتفاهم خواهید کرد. بنابراین Silent Reading موقعی که در حال یادگیری زبان هستید برای شما مضر خواهد بود. پیشنهاد ما البته این است که حتماً از مطالبی استفاده کنید که متن آن توسط یک Native Speaker خوانده و ضبط شده اند.


Workbook & Exercise:

هدف از انجام Exercise باید سنجش باشد نه آموزش! فرض کنید برای بزرگ کردن عضلات خود به باشگاه بدنسازی مراجعه کرده اید. اندازه بازوها، ران، کتف و جاهای دیگر بدن گرفته شده و سپس تربیت و رشد دادن عضله ها آغاز میشود. حال آیا میشود وزنه برداشتنهای مکرر را کنار گذاشته و به جای آن مدام عضله ها را اندازه گرفت؟ این کار چه کمکی به رشد عضله میکند؟ در آموزش زبان نیز میبایست کار سنجش را به مسئولان آن داد مانند آیلتس، تافل و غیره. به ازای هر Exercise به دلیل اشتباهاتی که میکنیم میزان بسیار قابل توجهی از اطلاعات نادرست یا به عبارتی «سم» وارد ذهن میشود.
My brother/ go/ goes/ going/ gone to school.

 
حتی اگر صددرصد پاسخهای ما به این گونه سوالات درست بوده باشند مغز ما تشکیل خواهد شد از هفتاد و پنج درصد اطلاعات غلط در مقابل بیست و پنج درصد اطلاعات صحیح! چرا که چشم ما اطلاعات غلط را scan کرده و در ناخودآگاه ما ثبت میکند. اگر فارسی را هم با همین روش به ما یاد میدادند الان هیچکدام قادر به صحبت کردن نمیبودیم! بنابراین شدیداً با Exercise به «قصد آموزش» مخالفیم.
 

Pair Work & Group Work:

با این کار هم مخالف هستیم چون دوست نداریم زبان آموزانمان روبه روی هم عطسه کنند! شدیداً معتقد به ایجاد فضای غیرمسموم آموزشی در کلاسهایمان هستیم. اگر هدف از انجام Pair Work بالا بردن توان ارتباطی زبان آموز باشد میبایست این کار با مدرس انجام شود نه همکلاسی ای که خود در حال یادگیری ست.
 

Writing Assignment:

چرا با این کار مخالفیم؟ مدرس کلاسهای گروهی رایج از زبان آموز میخواهد انشایی درباره مثلاً آلودگی هوا بنویسد. زبان آموز به خانه میرود و زمان بسیار زیادی را تلف میکند تا نوشته ای بسیار خام و حتی پر از غلط «تولید» کند! این تولید را ما به یک نوع زایش تشبیه میکنیم. نوزاد این تمرین طاقت فرسا، بی رودربایستی ناقص الخلقه است و در بسیاری موارد غیرقابل تصحیح. از همه بدتر اینکه به دو دلیل کاملاً مشخص امر تصحیح انجام پذیر نیست؛ یکی اینکه زبان آموز، آن نوشته را چون کودک خود عزیز داشته و در مقابل correction مقاومت ناخودآگاه دارد و دوم اینکه برای تصحیح دیر است چرا که اطلاعات غلط مانند عکس کودکی ناخواسته در آلبوم ذهن نقش بسته است. اجازه نمیدهیم زبان آموزمان با پای شکسته راه رفته یا بدود و ترکها را تبدیل به شکستگیهایی عمیق بکند.